سلام.
همه ما راننده ها يكي از آرزو هاي رانندگي مون ٬رانندگي با سرعت هاي بالا و در عين حال بي دغدغه و امن هست .متاسفانه در شرايطي كه جاده هاي ايران دارن بايد گفت كه اين آرزو رو بايد دفن كرد 
به طور مثال هنگامي كه شما در اتوباني در حال حركت با سرعت 150 كيلومتر در ساعت هستين هر لحظه امكان بروز حادثه اي مثل منحرف شدن از جاده به خاطر پيچ هاي غير استاندارد ٬كيفيت افتضاح آسفالت ( كه خدارو شكر تمام جاده هاي ايران از اين نعمت بي نصيب نيستن !) و يا روبرو شدن با يك گروه راه سازي يا دور برگردان هايي كه شاهكار صنعت راه سازي ما هستن ! هستيد.
اما احتمال خيلي محتملتر و رايج تر ٬وجود يك اتوموبيل كند رو در لاين سرعت هست كه مي تونه به شدت امنيت شما رو به خطر بندازه.
خوب در اين تاپيك نمي خواهيم از بدي هاي راه هاي ايران چيزي بنويسيم بلكه قصد داريم از اتوبانهايي بنويسيم كه رانندگي در اون ها از بهترين تجربه هاي رانندگي محسوب ميشه.و به جرات ميشه گفت بهرترين اتوبانهاي موجود در جهان هستن (بالاخره براي ماشين هاي عاليشون ٬ اتوبانهاي عالي هم نياز دارن 
)
اتوبانهاي سرعت آزاد آلمان
تاريخچه:
اولين جاده بزرگراهي در فاصله سال هاي 1913 -1921 در برلين ساخته شد.اين جاده 19 كيلومتري كه مشكل از دو باند 8 متري بود براي مسابقات ريس هم كاربري داشت.
تا سال 1935 اتوبانهاي بيشتري در ايالت هاي مختلف آلمان ساخته شدن كه البته نوعي تبليغ براي نظام هيتلري هم بودند.از جهت ديگه استفاده از اتوبانهايي با سرعت بالا تونست كمك زيادي به نيرو هاي آلماني در لجستيك نيرو ها بكنه.
از سال 1935 ساخت دو اتوبان سرتاسري غرب به شرق و شمال به جنوب در اين كشور آغاز شد كه مصادف شده بود با جنگ جهاني دوم.تا اين سال مجموع اتوبانهاي ساخته شده حدود 2200 كيلومتر بر اورد ميشد.روند ساخت بزرگره ها تا سال 1953 وقفه پيدا كرد.
عرضم به حضور انورتون كه با ادامه اين روند در حال حاضر كشور آلماني كه به قول بعضي از دوستان به اندازه استان خراسان متحد ! 
هست داراي 13 هزار كيلومتر اتوبان درجه 1 هست كه بعد از آمريكا و چين در مقام سوم دنيا قرار ميگره.
اما نكته اي نبايد ازش غافل شد اينه كه از انجايي كه شرق آلمان تا قبل از سال 89 كمونيستي و داراي امكانات و ...كمتري بود اتوبانهاي ضعيف تري داشت به طوري كه در سال 89 تكنولوژي و شرايط اتوبانهاي اين منطقه در سال هاي 1945 بود كه بعد از اتحاد دو آلمان شرايط بهبود پيدا كرد و هنوز هم برخي استاندارد هاي پيشرفته اتوبان سازي در شرق آلمان كمتر ديده ميشن.
استاندارد ها و طراحي:
توبان ها بر حسب قدمت و محل ساخت (مناطق كوهستاني ٬ جنگلي ٬شهري و... ) داراي استاندارهاي خاص خودشون هستن.و از موارد زير پيروي مي كنن:
1. مسير هاي رفت و بر گشت جداگانه با 2 يا 3 يا 4 لاين عبوري.هر لاين 3.5 متر
2.فضاي سبز بين دو مسير رفت و بر گشت به عرض 3.5 تا 4 متر.
3.شانه بيرون راه براي توقف
4. وجود ورودي و خروجي هاي متعدد براي دسترسي محلي به همره امكان بر گشت به مسير مخالف
5.شيب 4 درصد يا كمتر
6.شيب دادن به جاده در سر پيچ ها
7.سطوح ضد يخ زدگي و تركيدگي آسفالت به وسيله قير و بتون هاي مخصوص راه سازي
8.زير سازي اتوبان تا 68 سانتي متر 
9.وجود تابش گر هاي نوري به فاصله هر 50 متر براي مسير يابي در شهر
10.وجود پارگينگ مجهز به توالت در فواصل معين.
11.وجود رستوران و فضاي استراحت در فواصل معين
12.سيستم نمايشگر ميزان ترافيك به همراه وضع آب و هوا و هشدار دهنده در صورت وقوع تصادف .وجود مه و محدوديت سرعت.
13.تلفن اورژانس هر 2 كيلومتر در كنار جاده 
.وجود تابو هاي بسيار زياد جهت تعيين مسير و ....
15.فنس كشي اطراف جاده براي جلوگيري از عبور حيوانات از وسط جاده و ايجاد تونل هاي مخصوص براي حيوانات براي طي كردن عرض جاده
16.و وجود مركز كنترل بزرگراه و پليس بزرگره ( سمير و برادران كبري 11 
)
و بعلاوه نگهداري عالي و سركشي هاي منظم از تمام اره و استفاده از دستگاههاي اسكن كننده مسير براي پيدا كردن نقاط مشكل دار مسير و داراي ناهمواري غير متعارف 
در اتوبانهاي شهري ٬ تعداد لاين هاي هر مسير به 6 تا 8 لاين ميرسه كه عبور و مرور راحت تري براي مردم ايجاد ميكنه.
محدوديت سرعت:
اين اتوبانها بر خلاف تصور برخي كه تمام مسير رو بدن محدوديت سرعت ميدونن ٬ داراي محدوديت هايي در برخي مناطق شهري( به دليل صداي زياد اتوموبيل ها ) و يا داراي پيچ با زاويه زياد هست كه محدوديت در اين قسمت ها به 130 كيلومتر در ساعت هم ميرسه.
ولي در حدود نصف بزرگ راهها محدوديتي ندارن تا بالاخره كساني كه پول بابت پورشه و ب ام و و مرسدس هاي خود دادن ٬ ناراضي نباشن 
البته براي اتوبوس ها ٬ كاميون هاو وسايل نقليه سنگين و داراي تريلر هميشه اين محدوديت وجود خواهد داشت.
اگر از ما ماشين باز ها بپرسن بهترين علامت رانندگي كدوم علامته بي شك علامت زير خواهد بود:پايان محدوديت سرعت
سرعت خودرو ها در اين زمان به 250 كيلومتر ميرسه .اگر راننده اهل دلي پيدا بشه كه اتومبيلش هم شرمنده اش نكنه 
احتمالا بيشتر از اين هم طي خواهد كرد.در اين مناطق از بزرگراه ها وجود خودرو هاي كند رو در لاين سرعت ممنوع و داراي جريمه سنگيني هست.
البته همينطور كه گفته شد در نقاط بدون محدوديت در زمان ترافيك و يا سطوح لغزنده و يا وقوع تصادف محدوديت ها به وسيله تابلو هاي الكترونيكي به اطلاع راننده ها خواهد رسيد.نا گفته پيداست كه كنترل راننده ها توسط پليس به شدت قانون مند و سخت گيرانه هست.
نكته جالبتر اين بزرگراه ها تعداد تلفات و كشته هاي اون هاست به طوري كه تنها 6 درصد تلفات رانندگي در آلمان در بزرگراه ها اتفاق ميفته يعني 3.2 درصد در هر 1 ميليون كيلومتر در سال 2004 كه از مقدار استاندارد كه 5 در صد در يك ميليون كيلومتر هست كمتر ميباشد.
موفق باشید.
